Ustaw serwis artroskopia-wet.com jako stronę startową Dodaj serwis artroskopia-wet.com do Ulubionych Skontaktuj się z Doktorem Igorem Bissenikiem Strona główna serwisu artroskopia-wet.com

Informacje dotyczące zabiegów artroskopowych w leczeniu stawów u psów

Opis chorób stawów, kwalifikujących się do leczenia artroskopowego

Opis procedury zabiegów artroskopowych - diagnozowanie i leczenie

Galeria zdjęć radiologicznych (RTG) i artroskopowych stawów u psów

Kontakt z Doktorem Igorem Bissenikiem


Choroby stawu ramiennego



Osteochondroza głowy kości ramiennej.

Osteochondroza jest wieloczynnikowym zaburzeniem w rozwoju kompleksu stawowo-nasadowego, co prowadzi do pęknięcia lub oddzielenia się fragmentu chrząstki w tylnej części powierzchni stawowej głowy kości ramiennej. Choruja głównie samce psów ras dużych, szybkorosnących.

Najczęściej pierwsze objawy pojawiają się w wieku 4-9 miesięcy, a są nimi różnego stopnia kulawizny. Rozponanie stawia się na podstawie informacji uzyskanych z wywiadu, badania klinicznego oraz radiologicznego.

Osteochondroza głowy kości ramiennej

Osteochondroza głowy kości ramiennej

Oddzielony fragment chrząstki prowadzi do zapalenia, co w konsekwencji skutkuje zmianami zwyrodnieniowymi obejmującymi staw . Migrujący fragment chrząstki tzw. mysz stawowa przedostając się do przedniej części stawu może być przyczyną zapalenia ścięgna mięśnia dwugłowego w jego odcinku wewnątrzstawowym.

Leczenie zachowawcze na ogół nie prowadzi do wyzdrowienia. Należy je traktować jako wspomagające leczenie chirurgiczne, polegające na usunięciu fragmentu chrząstki jak również opracowaniu miejsca ubytku mającym na celu usunięcie martwej warstwy podchrzęstnej. Podczas zabiegu chirurgicznego stosuje się również metody naprawcze powierzchni stawowej takiej jak abrazja czy mikrozłamania.

Zabieg można wykonac klasycznie poprzez artrotomie – "metodą otwartą" oraz artroskopowo - "metodą zamkniętą" Zaletą artroskopii jest mniejsza urazowość. Zabieg jest mniej bolesny, a psy znacznie szybciej wracają do pełnej aktywności. Stosując chirurgiczne metody uzyskuje się bardzo dobre wyniki oraz pełny powrót funkcji operowanej kończyny.



Zapalenie ścięgna mięśnia dwugłowego

Choroba ta dotyczy najczęściej początkowego odcinka ścięgna oraz otaczającej go pochewki . Zapalenie jest wynikiem urazów, naciągnięć ,częściowego przerwania lub mechanicznego drażnienia przez myszy stawowe.

Objawami jest kulawizna różnego stopnia nasilająca się po wysiłku oraz bolesność okolicy przyczepu ścięgna mięśnia dwugłowego.

Pomocne w postawieniu diagnozy jest badanie rtg , astrografia, usg , oraz artroskopia. Leczenie polega na ograniczeniu ruchomości chorego ścięgna w obszarze dołu międzyguzkowego. W ostrych przypadkach lub takich w których zmiany są odwracalne ścisłe ograniczenie ruchu oraz odstawowo podane środki przeciwzapalne mogą prowadzić do wyleczenia.

Widoczne zwapnienia ścięgnie mięśnia dwugłowego, będące następstwem jego zapalenia

Widoczne zwapnienia ścięgnie mięśnia dwugłowego, będące następstwem jego zapalenia

Leczenie polega na ograniczeniu ruchomości chorego ścięgna w obszarze dołu międzyguzkowego. W ostrych przypadkach lub takich w których zmiany są odwracalne ścisłe ograniczenie ruchu oraz dostawowo podane środki przeciwzapalne mogą prowadzić do wyleczenia.

W przypadkach w których leczenie zachowawcze nie przynosi efektu , bądź istnieje przyczyna mechaniczna ( mysz stawowa, częściowe przerwanie) wskazana jest interwencja chirurgiczna. Wykonuje się tenotomię lub tenodeze ścięgna oraz w przypadku obecności wolnych ciał w stawie usuwa się je.

Zastosowanie artroskopii pozwala na bardzo precyzyjną diagnozę we wczesnym etapie choroby gdzie inne metody diagnostyczne są mało użyteczne . Istotne jest również mniejsze ryzyko komplikacji pooperacyjnych jak również mniejszy ból pooperacyjny w porównaniu do klasycznego zabiegu metodą otwartą .



Niestabilność stawu ramiennego

Przyczyną niestabilności stawu ramiennego mogą być częściowe zerwanie ścięgna mięśnia podłopatkowego oraz więzadeł pobocznych (bocznego bądź przyśrodkowego).

Objawami są najczęściej kulawizny najczęściej po wysiłku. Ból przy ruchach w stawie ramiennym oraz zaniki mięśni okolicy ramiennej występują w większości przypadków.

Postawienie prawidłowego rozpoznania na podstawie badania klinicznego może stwarzać problemy. Radiologicznie w niektórych przypadkach widoczne są zmiany o charakterze zwyrodnienia. Ostateczne rozpoznanie możliwe jest na podstawie badania artroskopowego podczas którego ocenia się dokładnie zmiany w torebce stawowej, więzadłach oraz ścięgnie mięśnia podłopatkowego.

Leczenie zachowawcze jest na ogół nieskuteczne. Podczas artroskopii diagnostycznej możliwa jest ablacja naciągniętych więzadeł oraz torebki stawowej prowadząca do stabilizacji stawu. W przypadku całkowitego zerwania więzadeł konieczna jest stabilizacja metodą otwartą.